Szanowni Państwo! 
Nasza Droga Publiczności!

 

Tak zawsze zaczynamy teksty, które jako Teatr Polski kierujemy do naszych Widzów.

Zawsze też za takim początkiem kryły się rzeczy przyjemne: informacje o nowościach repertuarowych,

zaproszenia na wyjątkowe wydarzenia, itd. Niestety, od roku to się zmieniło.

Teraz piszemy o obostrzeniach sanitarnych: tych, które realizujemy jako Teatr i tych, które obowiązują Państwa.

Piszemy o kolejnych zamknięciach i - to jedyne promyki radości - otwarciach.

(Przy czym te drugie są z reguły krótsze od tych pierwszych…)

I tak huśtamy się od nadziei, przez chwile niepewności, czasami wręcz zwątpienia, do kolejnej nadziei. 

Z każdej sytuacji można jednak czerpać naukę. Czego nas nauczył ten pandemiczny rok?

Na pewno tego, że Teatr nie istnieje bez swojej Publiczności. To oczywistość! - mógłby ktoś zakrzyknąć - Zawsze tak było!

Przecież istotą Teatru jest spotkanie (fizyczne, na żywo, w jednym miejscu i czasie) Aktorów i Widzów… Właśnie, spotkanie.

A co, jeśli jest ono niemożliwe, jak teraz? Oczywiście istnieją drogi pośrednie, jak chociażby możliwość oglądania spektakli online.

Ale nie o tym teraz chcemy pisać, choć zdecydowanie doceniamy możliwości współczesnych technologii.

Chcielibyśmy zwrócić uwagę na rzecz subtelniejszą, a jednak o ogromnym ładunku siły.

Otóż chodzi o wsparcie, słowa otuchy, tęsknoty, zapewnienia o pamięci, które płyną do nas od naszych Widzów

- a przecież wiemy, że mają teraz sprawy ważniejsze.

Te gesty utwierdzają nas w wierze, że mamy dla kogo i do kogo wrócić.

Że nasza praca (przecież niewidoczna dla społeczeństwa) nad kolejnymi spektaklami - te toczące się próby,

zadania realizowane przez działy i pracownie - że to wszystko ma sens, choć na razie owoców tej pracy nie możemy zaprezentować.

Ba, my nawet nie wiemy, kiedy będzie to możliwe.

Budziłoby to w nas frustrację, gdyby nie fakt, że wiemy, że Wy - nasza Publiczności - na nas czekacie.

I nieważne, kiedy wrócimy do gry…  
Bo w końcu wrócimy! 
Czego i sobie i Państwu z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru życzymy.

 

Dyrekcja i Zespół Teatru Polskiego

 

P. S. Tekst ten zaczęliśmy naszym tradycyjnym przywitaniem, zakończmy takimż pożegnaniem.


Do zobaczenia w Teatrze!


Co więcej - ponieważ mimo pandemii praca przy rozbudowie naszej siedziby wre - do zobaczenia w naszym nowym Teatrze!